Mevlana
Kemale ermek istersen
Yalvar Mevlana Mevlana
Gerçeği görmek istersen
Yalvar Mevlana Mevlana

Gerçek seven aşık odur
Gönüllere ışık odur
Merhamete beşik odur
Yalvar Mevlana Mevlana

Hoşgörü ilaçtır sana
Doldur da iç kana kana
Döne döne yana yana
Yalvar Mevlana Mevlana

İnsana kem gözle bakma
Kendini boş yere yakma
Duayı elden bırakma
Yalvar Mevlana Mevlana

Daim hakkı zikir eyle
Cömertliği fikir eyle
Her haline şükür eyle
Yalvar Mevlana Mevlana

Yetmiş iki millet birdir
İbadet insanda sırdır
Dervişler içinde pirdir
Yalvar Mevlana Mevlana

Gelen gider akın akın
Ölüm her canlıya yakın
Dilinden düşürme sakın
Yalvar Mevlana Mevlana

Yavuz der boş hayal kurma
Başını taşlara vurma
Haydi artık sen de durma
Yalvar Mevlana Mevlana

Mevlana (Mevlana’ya hitap)
Konyanın gülüydü o
Konyanın sevgilisiydi o
Konyanın mürşidiydi o
Ya Hazreti Mevlana
Dön dur Mevlana
Durma gel Mevlana
Yollar çıkar Allaha

Herkese örnek oldun
Gönüllere girer oldun
Kimine sevgi oldun
Kimine önder oldun
Ya Hazreti Mevlana
Dön dur Mevlana
Durma gel Mevlana
Yollar çıkar Allaha

Seni tanıyan doğruyu bulur
Konya senle hayat bulur
Kötü olan, iyi olur
Ya Hazreti Mevlana
Dön dur Mevlana
Durma gel Mevlana
Yollar çıkar Allaha

Mevlana bu gönüller sultanı
Mevlana bu alimlar sultanı
Mevlana bu aşıklar sultanı
Ya Hazreti Mevlana
Dön dur Mevlana
Durma gel Mevlana
Yollar çıkar Allaha

Sohbetlerinde var Şems-i Tebriz
Konyada bıraktın bir iz
Sen bitmeyen derya, deniz
Ya Hazreti Mevlana
Dön dur Mevlana
Durma gel Mevlana
Yollar çıkar Allaha

Mevlana Gibi
Bir bak gezdiğin dünyaya
Döner Mevlana Mevlana
Güneşe yıldıza aya
Döner Mevlana Mevlana.

Gökten inen yağmurlara
Göğe çıkan bulutlara
Suyla gelen umutlara
Döner Mevlana Mevlana.

Kimi doğar kimi ölür
Kimi gider kimi gelir
Kimi ağlar kimi güler
Döner Mevlana Mevlana.

Zaman döner zemin döner
Madde döner zerre döner
Günde kaç bin kere döner
Döner Mevlana Mevlana.

Damarında akan kanın
Boş geçirdiğin zamanın
Ekip sürdüğün harmanın
Döner Mevlana Mevlana.

Dönenler nuruyla döner
Yananlar narıyla yanar
Dervişlerin bağrı yanar
Döner Mevlana Mevlana.

Sevgi Dili Dostluk Eli Mevlana
Sevgi dili dostluk eli Mevlana,
Merhametin gül yüreği Mevlana,
Yesevinin dergahından Mevlana,
Bahçelerden yeni çiçek sun ona.

Dört kıtaya nam salışta Mevlana,
Mutluluğa koşan yolda Mevlana,
Düşkünlere yeten kolda Mevlana,
Bahçelerden yeni çiçek sun ona.

Allah için dönüp duran Mevlana,
Dostluk için yürek sunan Mevlana,
Dört kıtaya bağlar kuran Mevlana,
Bahçelerden yeni çiçek sun ona.

Dergahında umut besler Mevlana,
Her anında hakkı söyler Mevlana,
Kardeşliğe çağrı adı Mevlana,
Bahçelerden yeni çiçek sun ona.

Aşıklar Sultanı Hz. Mevlana’ya
Âşılar sultanısın
Sadıklar burhanısın
Dertliler dermanısın
Ya Mevlâna Mevlâna

Mâna kapısının çaldın
Ordan ummana daldın
Gönül ehline yandın
Ya Mevlâna Mevlâna

Maşuk hallere koydu
Gönül sevgiyle doldu
Dünya sarrafı oldu
Ya Mevlâna Mevlâna

Sohbet hırkasın giydi
Semâ’da boyun eğdi
Cümle mahlukat sevdi
Ya Mevlâna Mevlâna

Keşfi ilimden arslan
Hak’kın beytine yaslan
Gönül yanmada uslan
Ya Mevlâna Mevlâna

Tekbir dilinde sedâ
Her şey insana feda
Rahmet verendir Hüda
Ya Mevlâna Mevlâna

Gönülde duman tüter
Sinende güller biter
Aşıklar sende güler
Ya Mevlâna Mevlâna

Hicret ateşi yanar
Gönül pınarın kanar
Seven yürekler anar
Ya mevlâna Mevlâna

Malda cömertlik sende
Canda cömertlik sende
Tende cömertlik sende
Ya Mevlâna Mevlâna

Gönül zikreder sende
Gönül fikreder sende
Gönül şükreder sende
Ya Mevlâna Mevlâna

Konya beldesi durak
Yakar gönlümü firak
Nefsin semâ da bırak
Ya Mevlâna Mevlâna

Zikirde geldik dize
Aşkın yetiyor bize
Şeref ver gönlümüze
Ya Mevlâna Mevlâna

* Şems-i Mevlana *
İlahi aşk ile tutuşan gönüller,
Biri Şems idi biri Mevlana.

Işığın etrafında iki pervane,
Biri Şems idi biri Mevlana.

Patlayan bir volkan ki aşmış bendini,
Ateş Şems idi volkan Mevlana.

Öyle bir püskürdü savruldu ateşi,
Yaktı gönülleri,yandı Mevlana.

Yudum yudum içti aşk şarabını,
Kadeh Şems idi şarap Mevlana.

Aynaya baktı gördü o gül cemali,
Ayna Şems idi akis Mevlana.

Hakkı aşk ile arar aşık ve maşuk,
Aşık Şems idi maşuk Mevlana.

Zat-ı ali derki:”Hamdım,piştim,yandım”.
Yakan Şems idi yanan Mevlana.

Aşk-ı muhabbet ile eyledi sema,
Muhabbet Şems idi dönen Mevlana.

Hak Teala katında iki kutlu ruh,
Biri Şems idi biri Mevlana.

Çağırıyor Mevlana
Çağırıyor Mevlana,
Ne olursan gel diyor
Uysana çağrısına
Gelsene Mevlana’ya

Yüzbin kere tövbe et,
Bozmuş olsan gene gel
Değildir ümitsizlik;
Kapısı Mevlana’nın

Asırlar geçmiş hala,
Çağrı tüm insanlara,
Sesleniyor Mevlana,
Asırlar öncesinden

Kardeşliğe, dostluğa
Barışa, mutluluğa
Konuşup anlaşmaya
Çağırıyor Mevlana

Gezsen bütün dünyayı,
Görmelisin mutlaka
Konya’yı Mevlana’yı
Mevlana der ki: Önce;

Allah, Muhammed aşkı,
Din ve insanlık aşkı,
Sonra gelir Mevlana,
Ya! Hazreti Mevlana

Saygı, sevgi, aşk ona
Gelin Şeb-i Aruz’a
O düğün gecesine
Katılın Mevlana’ya

Mevlana-Mevlana
Ey yüce dağlar! Hani sizdeki beyaz karlar?
Mevlana-Mevlana, karsız kaldı, yüce dağlar…
Ey yüce dağlar! Hani sizdeki ferah hava?
Mevlana-Mevlana, havasız kaldı bu dağlar…

Ey dağların, görkemli yemyeşil ağaçları!
Ey yüce dağların, bitmez tükenmez çamları!
Bu dağlara, verdiğiniz sözler nerde kaldı?
Mevlana-Mevlana, ağaçsız kaldı bu dağlar…

Ey dağların, suyu bitmek bilmez çeşmeleri!
Ey dağların, suyu derde deva çeşmeleri!
Nerde sizdeki, tertemiz bereket sulları?
Mevlana-Mevlana, susuz kaldı yüce dağlar…

Yeşilliği, bitkisi insanı boğan dağlar
Yaylası, şimdi bir avuç yeşilliğe muhtaç
Ey yüce dağlar! Kendine yemyeşil yollar aç.
Mevlana-Mevlana, kupkuru kaldı bu dağlar…

Gökyüzünü süslüyen, şanı destan bulutlar,
Gökyüzündeki yağmurlu Kapkara bulutlar
Sizdemi, size ne oldu yağışlı bulutlar?
Mevlana-Mevlana, yağmursuz kaldı bu dağlar…

Ey rüzgar! Yüce dağları toz dumana boğan
Ey rüzgar! Sen niye kaçıyorsun bu dağlardan?
Gitme rüzgar gitme, esintini kesme, sakın.
Mevlana-Mevlana, rüzgarsız kaldı bu dağlar…

Bahar geldi, şükür, yüce dağlar açılacak,
Çiçekler tek-tek açacak diye, çok sevindik
Yeşillik geri dönecek diye, çok sevindik,
Mevlana-Mevlana, bekledik hiç dönmediler…

Ne ağaçlar yapraklandı, ne güzel çiçekler
Ne yeşillikler yeşerdi, ne güzel bitkiler.
Çeşmeler bile akmadı, yağmurlar yağmadı.
Mevlana-Mevlana, öksüz kaldı yüce dağlar..

Mevlâna
Selâm sana pirler piri Mevlâna
Oldum sevginin esiri Mevlâna.

Geldi semâ semâ vecd ile Şah’a
Ben gibi hâkirin biri Mevlâna.

Sencileyin mürid oldum Seyyid’e
Arındı gönlümün kiri Mevlâna.

Şems-i Tebrizî ki ışıktır bize
Bahşetse n’ola iksiri Mevlâna.

Hiç görmedi dünya dünya olalı
Sen gibi mütefekkiri Mevlâna.

Aldım da feyzi manzum Mesnevî’den
Attım nefsimden kibiri Mevlâna.

Çözmede Mesnevi mânâ sırrını
Hazla bal ettim zehiri Mevlâna.

Uyandım gafletten buldum gerçeği
Gördüm Divân-ı Kebîr’i Mevlâna.

Şeb-i arus için mekân tutmuşuz
Konya gibi nûr şehiri Mevlâna.

Kubbe-i hadrâ’da buldum huzûru
Gördüm seni orda diri Mevlâna.

Bozdun da tövbemi duydum nedâmet
Ettim ihlâsla zikiri Mevlâna.

Hayrandır sana müslüman Mecûsi
Getir imâna münkiri Mevlâna.

Devâ kıl Hünkâr’ım yanmış gönüle
Dindir gözdeki nehiri Mevlâna.

Tutuştum ney’deki aşk ateşinden
Kırdım zulmetten zinciri Mevlâna.

Öyle mestiz ki biz, kudumle ney’le
Salarız arşa tekbiri Mevlâna.

İlahî bir muhabbetle sarhoşuz
Hoş buluruz her takdîri Mevlâna.

Kabul et dergâha çevirme n’olur
“Allah kulu” bu fakiri Mevlâna

Mevlana Gazeli
Muhammed yoluna, yolcu Mevlâna,
Anadolu yurdunun, rûhu Mevlâna.

İsâ’dan Musa’dan, aşkın, ateşin,
Nice pervâneler, yaktı Mevlâna.

Mesnevi’n, kutlu nefes, tüm insanlığa,
Döne döne “semâ”larda Mevlâna.

Hoşgörünün tâcı tahtı kim ola?
Dünyalarda senden başka Mevlâna.

Siyah, beyaz, sarı,çekik gözlüsü,
Ney’inin sesine, vurgun Mevlâna.

Fihi Mâ Fih’ten uzat, zeytin dalları,
Geceler gündüze,dönsün Mevlâna.

“Şeb-i arûs”larda ney’in nefesi,
Dertlere dermân sunsun Mevlâna

“Kim olursan ol, gel! ” nidâlarına,
Kamu dalga dalga ersin Mevlânâ

Aşkın aşkınlığı sende gizlidir,
“Semâ” edip dönsün, herkes Mevlâna

Etiketler: kisa siir,Mevlana kisa siiri,Mevlana Mevlana siir,Mevlana siiri,Mevlana siiri oku,Mevlana siirler,Mevlana siirleri,şiir,siir ekle,siir oku,şiirler,siirsel,turk siirler